Społeczna teoria uczenia się
Teoria zakładająca, że uczenie się zachodzi głównie poprzez obserwację i naśladowanie innych, a nie tylko przez bezpośrednie wzmocnienie.
Społeczna teoria uczenia się to ogólny pogląd, według którego uczenie się zachodzi w dużej mierze lub całkowicie poprzez modelowanie, naśladowanie i inne formy interakcji społecznych, a nie wyłącznie przez bezpośrednie wzmacnianie własnego zachowania. Zachowanie kształtują zewnętrzne zdarzenia bodźcowe (np. obserwacja działania innej osoby) w połączeniu z zewnętrznym wzmocnieniem (pochwałą, naganą, nagrodą) — przykładowo uczeń zaczyna być punktualny po zaobserwowaniu, że kolega z klasy dostał za to dodatkowe punkty. Teorię tę przypisuje się głównie Albertowi Bandurze i Julianowi Rotterowi; Bandura później włączył do niej elementy poznawcze, rozwijając ją w "teorię społeczno-poznawczą".
Powiązane pojęcia
Źródła
- American Psychological Association. Social Learning Theory — link