Terapia ekspozycyjna

Terapia ekspozycyjna to technika terapii behawioralnej skuteczna w zaburzeniach lękowych, polegająca na systematycznej, powtarzanej konfrontacji z obiektem lub sytuacją wywołującą lęk — realnie (in vivo) albo w wyobraźni. Mechanizm działania opiera się na habituacji i wygaszaniu reakcji lękowej przy powtarzanej ekspozycji, obaleniu obawianego scenariusza (bo katastrofa, której się obawiano, nie następuje) oraz wzroście poczucia własnej skuteczności dzięki zniesieniu obawianej sytuacji.

Zwykle prowadzi się ją w ustrukturyzowanej, stopniowanej formie (często jako element CBT) i jest podstawową techniką w leczeniu fobii specyficznych, OCD (ekspozycja z powstrzymaniem reakcji), zaburzenia panicznego, lęku społecznego i PTSD.