Przeniesienie

W psychoanalizie przeniesienie to nieświadome przenoszenie przez pacjenta na terapeutę uczuć i pragnień pierwotnie skierowanych do ważnych postaci z dzieciństwa, najczęściej rodziców. Zgodnie z teorią, dzięki temu zjawisku wyparty materiał psychiczny wypływa na powierzchnię, gdzie można go zbadać i przepracować w toku terapii.

Choć pojęcie wywodzi się z psychoanalizy, przyjmuje się, że odgrywa ono pewną rolę też w poradnictwie i krótkoterminowej terapii dynamicznej — a w najszerszym rozumieniu (nieświadome powtarzanie wcześniejszych wzorców zachowania wobec nowych osób) uznaje się je za obecne we wszystkich relacjach międzyludzkich, nie tylko w gabinecie terapeuty.