Opór (terapeutyczny)
Świadome lub nieświadome przeciwstawianie się przez klienta procesowi terapeutycznemu.
Autor: Adam SiryRecenzja: Redakcja PrzegadajmyTo
W psychoterapii opór oznacza utrudnianie przez klienta — poprzez słowa lub zachowanie — pracy terapeuty nad odkrywaniem czy interpretowaniem materiału psychicznego. Klasyczna teoria psychoanalityczna traktuje sam opór jako formę mechanizmu obronnego i wyróżnia jego podtypy: opór świadomy, opór wynikający z impulsów id oraz opór związany z wyparciem.
Powiązane pojęcia
Źródła
- American Psychological Association. Resistance — link