Przejdź do treści
PrzegadajmyTo
Wróć do słownikaZaburzenie osobowości (klaster B)Kliniczny

Antyspołeczne zaburzenie osobowości

Trwały wzorzec lekceważenia praw innych ludzi i ich naruszania, bez poczucia winy z tego powodu.

Autor: Adam SiryRecenzja: Redakcja PrzegadajmyTo

Antyspołeczne zaburzenie osobowości to trwały wzorzec lekceważenia i naruszania praw innych osób — manipulacja, oszukiwanie, impulsywność, agresja, powtarzające się łamanie prawa oraz brak wyrzutów sumienia z powodu wyrządzonej krzywdy.

Ważna zasada diagnostyczna: tego zaburzenia nie rozpoznaje się przed 18. rokiem życia, a warunkiem jest wcześniejsze wystąpienie zaburzenia zachowania (rozpoznania z dzieciństwa/wczesnej młodości, przed 15. rokiem życia) — antyspołeczne zaburzenie osobowości jest w istocie kontynuacją tego wzorca w dorosłości. Nasilenie objawów zwykle szczytuje między 20. a 40. rokiem życia i później się zmniejsza.

Źródła

  1. Cleveland Clinic. Antisocial Personality Disorderlink

Używamy Google Analytics, żeby wiedzieć, czy ktoś w ogóle czyta to, co piszemy. Możesz się na to zgodzić albo nie — strona działa tak samo w obu przypadkach. Więcej w polityce prywatności.