Zaburzenie schizoafektywne

Zaburzenie schizoafektywne łączy objawy schizofrenii (urojenia, omamy, zdezorganizowana mowa lub zachowanie) z zaburzeniem nastroju — depresją, manią lub oboma. Kluczowe kryterium odróżniające je od "zaburzenia nastroju z cechami psychotycznymi": urojenia lub omamy muszą utrzymywać się przez co najmniej dwa tygodnie bez towarzyszących objawów nastroju, a przy tym objawy nastroju muszą występować przez większość czasu trwania choroby. Wyróżnia się dwa podtypy: dwubiegunowy (z epizodami manii i depresji) oraz depresyjny (wyłącznie z depresją).