Zaburzenie z objawami somatycznymi

Zaburzenie z objawami somatycznymi to znaczący niepokój związany z objawami fizycznymi (ból, zmęczenie, duszność), połączony z nieproporcjonalnymi myślami o ich powadze, wysokim poziomem lęku o zdrowie lub nadmiernym czasem i energią poświęcanymi tym objawom, utrzymującymi się co najmniej sześć miesięcy.

Kluczowy niuans: objawy fizyczne mogą, ale nie muszą mieć znanej przyczyny medycznej — w obu przypadkach są realnie odczuwane. Zaburzenie dotyczy psychicznej i behawioralnej reakcji na doznania cielesne (wzmożonej czujności i wrażliwości na sygnały z ciała), a nie symulowania objawów — to jest właśnie to, co odróżnia je od świadomego udawania choroby.