Otępienie (demencja)

Otępienie (demencja) to nie pojedyncza choroba, tylko parasolowe określenie zespołu objawów — pogorszenia pamięci, myślenia, nastroju i zachowania — na tyle nasilonego, że zaburza codzienne funkcjonowanie. Wynika z uszkodzenia obszarów mózgu odpowiedzialnych za pamięć, uczenie się, mowę i podejmowanie decyzji, i typowo pojawia się po 65. roku życia, choć wyraźnie nie jest to normalna część starzenia się.

Przyczyny dzieli się na pierwotne (choroby neurozwyrodnieniowe mózgu — choroba Alzheimera jako najczęstsza, otępienie z ciałami Lewy'ego, czołowo-skroniowe, naczyniowe), wtórne (wynikające z innego schorzenia) oraz odwracalne (np. niedobór witamin czy działanie leków) — to ostatnie ma duże znaczenie kliniczne, bo odwracalne przyczyny trzeba wykluczyć przed uznaniem otępienia za trwałe. Obecnie nie ma leku, który leczy przyczynowo, ale niektóre terapie potrafią spowolnić postęp objawów.