Narkolepsja

Narkolepsja to rzadkie, długotrwałe zaburzenie neurologiczne, w którym mózg nie potrafi prawidłowo regulować cyklu snu i czuwania, przez co osoba nie ma pełnej kontroli nad tym, kiedy zasypia i budzi się. Do głównych objawów należą: nadmierna senność w ciągu dnia, nagłe, niekontrolowane "ataki snu", katapleksja (nagła, przemijająca utrata napięcia mięśniowego, często wywoływana silnymi emocjami, np. śmiechem), paraliż senny oraz żywe omamy przy zasypianiu lub budzeniu się.

U podłoża leży zwykle niedobór oreksyny (hipokretyny) — substancji regulującej czuwanie — najprawdopodobniej wskutek autoimmunologicznego uszkodzenia produkujących ją neuronów. Choć objawy zwykle zaczynają się w okresie dorastania, rozpoznanie stawia się często dopiero w wieku 20–30 lat; leczenia przyczynowego nie ma, ale leki i zaplanowane drzemki pozwalają skutecznie zarządzać objawami.