Napad paniki i zaburzenie paniczne

Napad paniki to nagły, ograniczony w czasie napływ intensywnego lęku lub dyskomfortu, któremu towarzyszą objawy fizyczne: przyspieszone bicie serca, pocenie się, drżenie, trudności w oddychaniu, zawroty głowy oraz lęk przed śmiercią lub utratą kontroli. Sam pojedynczy napad paniki nie oznacza jeszcze zaburzenia — może zdarzyć się każdemu w sytuacji silnego stresu.

O zaburzeniu panicznym mówimy dopiero wtedy, gdy napady się powtarzają w sposób nieoczekiwany, a przez co najmniej miesiąc osoba stale obawia się kolejnego napadu, martwi się jego konsekwencjami albo zaczyna zmieniać swoje zachowanie (np. unikać pewnych miejsc), żeby się przed nim zabezpieczyć. To właśnie ten lęk antycypacyjny i związane z nim unikanie — a nie same napady — definiują zaburzenie.